دویستوششمین جلسه هیئتمدیره جامعه صنعت کفش ایران، روز ۲۵ خرداد ۱۴۰۵، در سالن جلسات مرکز آموزش فنی و حرفهای مشیریه (شهید چمران) برگزار شد.
این نشست به دعوت رئیس هیئت امنای مرکز آموزش فنی و حرفهای مشیریه (شهید چمران) و با هدف بررسی اهداف جامعه از همکاری با فنی مرکز آموزش فنی و حرفه ای مشیریه، معرفی ظرفیتهای همکاری مشترک میان مرکز، جامعه مدیران و متخصصین صنعت کفش ایران و اتحادیه تولیدکنندگان و صادرکنندگان چرم مصنوعی ایران و امضای تفاهمنامه همکاری فی مابین مرکز آموزش فنی و حرفه ای مشیریه و جامعه صنعت کفش ایران و تفاهمنامه همکاری میان اتحادیه تولیدکنندگان و صادرکنندگان چرم مصنوعی ایران و جامعه مدیران و متخصصین صنعت کفش ایران برگزار شد.
بر اساس ماده ۲ تفاهمنامه مرکز آموزش و جامعه صنعت کفش، موضوع همکاری عبارت است از همکاریهای آموزشی، مهارتی، پژوهشی، مشاورهای و اجرایی در راستای توانمندسازی سرمایه انسانی، ارتقای مهارتهای تخصصی فعالان صنعت کفش، توسعه آموزشهای تقاضامحور، برگزاری دورهها و رویدادهای مشترک، تدوین و توسعه استانداردهای مهارتی، حمایت از اشتغال و کارآفرینی، و بهرهگیری از ظرفیتهای متقابل طرفین.
همچنین در تفاهمنامه همکاری میان اتحادیه تولیدکنندگان و صادرکنندگان چرم مصنوعی ایران و جامعه مدیران و متخصصین صنعت کفش ایران نیز بر برگزاری رویدادهای مشترک میان طرفین با هدف توسعه شبکه ارتباطی و توانمندی اعضا، ارتقای دانش و توانمندی فعالان اقتصادی از طریق طراحی و اجرای برنامههای آموزشی و مهارتی، بهرهگیری هدفمند از منابع انسانی، فنی، اطلاعاتی و ارتباطی طرفین جهت پاسخ به نیازهای بخش خصوصی، توسعه فعالیتهای مشترک پژوهشی، مشاورهای و اطلاعرسانی تخصصی با رویکرد مسألهمحور و تسهیل در بهرهبرداری از ظرفیتهای قانونی و حمایتی نهادهای ذیربط در راستای تحقق اهداف مشترک تاکید شد.
مقدمهای بر آموزش فنی و حرفهای در ایران
سعید ترکمان، رئیس هیئت امنای مرکز آموزش فنی و حرفهای مشیریه، با اشاره به پیشینه تاریخی مهارتآموزی و دارالفنون در ایران، بیان نمود که هماکنون ۶۵۰ مرکز مشابه مرکز مشیریه در سطح کشور فعالیت میکنند. و برخلاف تصور رایج مبنی بر کوتاهی دولت در این حوزه، بخش خصوصی نیز در سالهای گذشته از مشارکت در این مراکز فاصله گرفته و بسیاری از فعالان صنعت حتی از وجود چنین مراکزی بیاطلاع بودهاند.
وی تأکید کرد که موضوع مهارتآموزی امروز به یکی از چالشهای اصلی کشور تبدیل شده است. به نقل از ایشان، در نشستی با حضور دکتر میدری در اتاق بازرگانی، بر این نکته تأکید شده که بخش خصوصی باید مدیریت این مراکز را برعهده گیرد و پس از موفقیت بتوان در گام بعد امکان مذاکره برای مدیریت سایر زیرساختهای صنعتی گفتگو کرد. مسئلهای که تذکر آن به دشواری و چالشهای موجود مدیریت در کشور است که انحصارا مربوط به دولت نمیشود و حتی بخش خصوصی را نیز میتواند درگیر کند.
سعید ترکمان افزود نگاه مدیریتی فردی به یک واحد تولیدی با نگاه مورد نیاز برای مدیریت تشکلی متفاوت است و این همکاری فرصتی برای تجربهاندوزی در مدیریت جمعی محسوب میشود. ایشان به استقبال برخی هنرجویان از این دورهها با هدف اخذ مدرک معتبر بینالمللی سازمان فنی و حرفهای (از جمله با اهداف مهاجرتی) اشاره کرد که گویای عدم انگیزه نیرویهای انسانی از آموزش و داشتن چشمانداز در داخل صنعت کشور است. همچنین ایشان از هماهنگیهای صورتگرفته با انجمن قالبسازان و یک هنرستان در منطقه ۱۵ تهران برای آشنایی دانشآموزان با محیط کار خبر داد. وی منطقه ۱۵ را به دلیل تراکم بالای دانشآموزی، فرصت مناسبی برای طراحی برنامههای جدید آموزشی دانست و یادآور شد که بسیاری از مدیران بازنشسته صنعت کفش، فعالیت خود را از کارخانه کفش ملی آغاز کردهاند. به گفته وی، در حال حاضر حدود ۷۰۰۰ عنوان استاندارد شغلی در نظام آموزش فنی و حرفهای کشور تعریف شده است.
ظرفیتهای مرکز آموزش فنی و حرفهای مشیریه (شهید چمران)
رضا عباسی، مشاور اجرایی هیئت امنای مرکز، معرفی کاملی از مرکز و ظرفیتهای آن ارائه کرد. مرکز فنی و حرفهای هیئتامنایی شماره ۹ تهران (شهید چمران) از سال ۱۳۷۲ بهعنوان بزرگترین مرکز تخصصی فنی و حرفهای کشور با مساحتی حدود ۱۱ هکتار فعالیت میکند و دارای ۲۵ کارگاه آموزشی و تخصصی در حوزههای مختلف (از جمله برق صنعتی) است. این مرکز علاوهبر سولههای کارگاهی، یک آمفیتئاتر با ظرفیت ۱۳۰ نفر، سالن جلسات و امکانات رفاهی برای هنرجویان غیربومی در اختیار دارد.
وی هدف از ایجاد این مراکز را ارتقای کیفیت آموزش از طریق نیازسنجی صنایع و انطباق برنامههای آموزشی با نیازهای بازار کار عنوان کرد و اشاره کرد که مصوبه نهایی این رویکرد در تاریخ ۱۷/۱۱/۱۴۰۴ ابلاغ شده و در حال اجرا است. به گفته ایشان، مرکز از اواسط سال ۱۴۰۵ ذیل طرح هیئتامنایی فعالیت میکند و اهداف اصلی آن عبارتاند از بهرهگیری از ظرفیت صنایع، تشکلها و اتاقهای بازرگانی، تعامل میان نیاز صنعت و آموزشهای مهارتی، تعریف پروژههای مشترک آموزشی و پژوهشی و جذب حمایت اشخاص حقیقی و حقوقی برای تجهیز زیرساختهای کارگاهی.
مهمترین اقدامات اجرایی مرکز که توسط ایشان معرفی شد عبارتاند از:
• تعامل مستمر با صنایع و تشکلها
• تجهیز بخشی از کارگاههای آموزشی
• تعامل با بخش خصوصی در مشارکت آموزش و تولید
• نظارت بر کیفیت آموزش دورهها
کارگاههای فعال مرکز شامل موارد زیر است:
• برق صنعتی
• کشاورزی
• ماشینکاری
• ماشینابزار
• سایر حوزههای تخصصی
رضا عباسی همچنین رویکرد مرکز در تعریف استانداردهای آموزشی را تشریح کرد:
• تدوین استانداردهای جدید با همکاری صنایع متناسب با نیازسنجی واقعی،
• تربیت نیروی انسانی متخصص با شناسایی موقعیتهای دارای کسری نیرو،
• طراحی مدلی برای ارزیابی و خطایابی عملکرد نیروی انسانی پیش از ورود به خط تولید.
بر اساس این مدل، نیروی کار ابتدا در مرکز آموزش دیده و ارزیابی میشود تا نیاز به آزمون و آموزش مجدد در محیط کار به حداقل برسد. ایشان از مدل «مراکز تعالی فنی و حرفهای» نیز یاد کرد که رویکردی پژوهشمحور دارد و خدمات تحقیق و توسعه را نیز در بر میگیرد.
تبادل نظر اعضا درباره چالشها و راهکارها
در ادامه، سایر اعضای حاضر درباره چالشها، نیازها و راهکارهای ارائه خدمات آموزشی گفتگو کردند. از جمله موضوعات مطرحشده،
• سرعت بالای تغییرات در صنعت و ضرورت بهروزرسانی مستمر محتوای آموزشی، و همچنین امکان برگزاری کارگاهها در محل مرکز آموزش یا در محل کارخانههای عضو بود.
• نبود امکانات کافی برای آموزش تخصصی کفش و چرم مصنوعی در مرکز بود.
• پیشنهاد نخست، آموزش حضوری در کارخانههای اعضای جامعه صنعت کفش بود؛ اما با توجه به مسافت و پراکندگی جغرافیایی واحدهای صنعتی، این پیشنهاد اصلاح شد به این صورت که متخصصین کارخانهها به مرکز مراجعه کرده و آموزشهای لازم را در همانجا ارائه دهند. در این راستا تأکید شد که این بخش آموزشی نیازمند تجهیز کارگاهی متناسب است.
محمد عرب، رئیس هیئتمدیره جامعه صنعت کفش ایران، پیشنهاد داد که بخش تئوری دورهها در مرکز آموزش برگزار شود و بخش عملی در کارگاههای تخصصی صنعت کفش انجام گیرد، و در پایان دوره، مدرک از سوی مرکز صادر شود.
سعید ترکمان با این پیشنهاد موافقت کرد و افزود که بخش تئوری میتواند بهصورت حضوری در مرکز یا بهصورت آنلاین و بخش عملی در کارخانه برگزار شود.
عرب همچنین پیشنهاد کرد که یکی از سالنهای مرکز در اختیار صنعت کفش قرار گیرد تا با همکاری مشترک (از جمله با صنعت نساجی) برای آموزش عملی تجهیز شود و به فضای آموزشی مشترک تبدیل شود.
وی یکی از مسائل مهم صنعت را نامعلوم بودن قیمت تمامشده محصولات در بسیاری از واحدها دانست و آن را یکی از عوامل اصلی ورشکستگی واحدهای تولیدی برشمرد؛ از این رو بر ضرورت آموزش حسابداری صنعتی در مرکز تأکید کرد.
در جمعبندی این بخش، اعضا بر این نکته تأکید کردند که ورود تکنولوژی و آموزش نیروی انسانی جوان میتواند منافع قابلتوجهی برای صنعت به همراه داشته باشد و شروع درست این همکاری از اهمیت بالایی برخوردار است.
جذب افراد و فرزندان زنجیره تامین صنعت کفش، مهمترین اولویت پیشرو
داوود امیراحمدی، دبیرکل جامعه صنعت کفش ایران، از برگزاری دورهمیهای جوانان و بازدیدهای میدانی از واحدهای تولید کیف و کفش خبر داد؛ از جمله سومین دوره این بازدیدها که به تولید چرم طبیعی اختصاص داشت. وی آموزش نیروی انسانی متخصص و جذب نسل جوان به زنجیره تولید کفش را از مهمترین اولویتها دانست و تأکید کرد که نقطه شروع این مسیر (یعنی جذب فرزندان شاغلان زنجیره کفش) از عمق آموزشهای تخصصی در گام نخست اهمیت بیشتری دارد. به پیشنهاد ایشان، بخش نظری آموزشها در مرکز و بخش تجربی با استفاده از امکانات و ظرفیت اعضا برگزار شود.
بر همین اساس پیشنهاد شد که هنرجویان آموزش نظری را در مرکز فرا گیرند و سپس برای آموزش عملی به واحدهای صنعتی عضو معرفی شوند تا با فرایند واقعی کار آشنا شوند.
ضرورت ایجاد نظام ارزیابی عملکرد نیروی انسانی
محمدعلی طالقانی، عضو هیئتمدیره جامعه صنعت کفش ایران، نیاز زنجیره تولید به نظام ارزیابی عملکرد نیروی انسانی را مطرح کرد و این موضوع را یکی از حوزههایی دانست که مرکز آموزش فنی و حرفهای میتواند در آن نقشآفرینی کند.
امضای دو تفاهمنامه همکاری
این نشست با هدف بررسی زمینههای همکاری میان جامعه صنعت کفش ایران، مرکز آموزش فنی و حرفهای مشیریه و اتحادیه تولیدکنندگان و صادرکنندگان چرم مصنوعی ایران برگزار شد و در پایان، تفاهمنامههای همکاری میان طرفهای مذکور به امضا رسید.
بر اساس این تفاهمنامهها، طرفین بر توسعه همکاریهای آموزشی، مهارتی، پژوهشی و مشاورهای، ارتقای مهارتهای تخصصی فعالان صنعت کفش، برگزاری دورهها و رویدادهای مشترک، تدوین استانداردهای مهارتی، حمایت از اشتغال و کارآفرینی و اجرای طرحهای پژوهشی و اطلاعرسانی تخصصی تأکید کردند. همچنین بهرهگیری از ظرفیتهای انسانی، فنی و ارتباطی، گسترش شبکه همکاری میان فعالان اقتصادی و استفاده از حمایتهای قانونی و نهادی برای تحقق اهداف مشترک از دیگر محورهای این توافقها بود.
