به گزارش اسومس نیوز به نقل از تسنیم، در آستانه بازگشایی مدارس و همزمان با آغاز فصل خرید کیف و کفش، صنعت کفش ایران با چالش جدی تأمین مواد اولیه و پیچیدگی‌های اداری مواجه است؛ چالش‌هایی که می‌تواند فرصت رونق بازار شب اول مهر و تزریق نقدینگی به واحدهای تولیدی را تحت تأثیر قرار دهد.
با وجود بیش از ۲۰ میلیون دانش‌آموز در کشور، بازار کفش در آستانه سال تحصیلی یکی از مهم‌ترین مقاطع فروش برای تولیدکنندگان داخلی به شمار می‌رود. با این حال، تولیدکنندگان برای تأمین موادی مانند چرم مصنوعی، لایه و زیره استاندارد، در برخی موارد با فرآیندهای طولانی اخذ مجوز و مشکلات اداری مواجه هستند؛ موضوعی که به گفته این گزارش، روند تولید و توان حضور در بازارهای صادراتی را نیز دشوار می‌کند.
در حالی که صادرات و ارزآوری از محورهای مورد تأکید سیاست‌گذاران است، فعالان صنعت معتقدند صادرات بدون فراهم بودن زیرساخت‌های تولید و دسترسی به مواد اولیه امکان‌پذیر نیست. از این منظر، تأمین به‌موقع مواد اولیه، پیش‌شرط حفظ ظرفیت کارخانه‌ها و حضور مستمر تولیدکنندگان در بازارهای داخلی و خارجی است.
یکی از ظرفیت‌های مطرح‌شده برای تسهیل تأمین مواد اولیه، استفاده سامان‌یافته از ظرفیت مرزنشینان در قالب کوله‌بری و ته‌لنجی است. بر اساس این دیدگاه، می‌توان با طراحی سازوکاری مشخص و نظارت دقیق، بخشی از مواد اولیه مورد نیاز واحدهای تولیدی را از این مسیر تأمین کرد تا محدودیت‌های موجود در فرآیندهای اداری و بانکی کاهش یابد.
این گزارش همچنین بر ضرورت تغییر رویکرد دستگاه‌های دولتی از مانع‌تراشی به تسهیل‌گری تأکید دارد و پیشنهاد می‌کند در شرایط فعلی، سازوکاری با اختیارات کافی و رویکرد حل مسئله برای رفع سریع موانع تولید ایجاد شود؛ به‌گونه‌ای که مشکلات مربوط به مواد اولیه مانده در گمرک یا موانع بانکی، در کوتاه‌ترین زمان برطرف شود.
بازار بیش از ۲۰ میلیون دانش‌آموز، فرصتی مهم برای صنعت کفش کشور محسوب می‌شود؛ فرصتی که می‌تواند به افزایش فروش، تأمین نقدینگی واحدهای تولیدی و تقویت بازار داخلی کمک کند. با این حال، ادامه روندهای طولانی اداری و اختلال در تأمین مواد اولیه می‌تواند این فرصت را از تولیدکنندگان داخلی گرفته و زمینه را برای افزایش سهم کالاهای قاچاق و بی‌کیفیت فراهم کند.
در شرایطی که تولیدکنندگان داخلی همچنان به فعالیت خود ادامه می‌دهند، تأمین مواد اولیه و رفع موانع اداری می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ ظرفیت تولید، اشتغال و توان رقابتی صنعت کفش ایران داشته باشد.
