لوگوی صنعت کفش ایران
نشست مشترک جامعه مدیران و متخصصین صعنت کفش با اتحادیه صنفی کفاشان دستدوز تهران

نشست مشترک جامعه مدیران و متخصصین صعنت کفش با اتحادیه صنفی کفاشان دستدوز تهران

نشست مشترک جامعه مدیران و متخصصین صعنت کفش با اتحادیه صنفی کفاشان دستدوز تهران

تفاهم همکاری میان دو تشکل صنعت کفش و اتحادیه کفاشان دست دوز تهران و گفت و گو در خصوص 25 شهریور روز ملی صنعت کفش از موضوعات اصلی این نشست بود.

جامعه صنعت کفش ایران و اتحادیه کفاشان دست‌دوز تهران در نشستی با حضور اعضای هیات‌مدیره دو تشکل، یادداشت تفاهم همکاری امضا کردند.به گزارش پایگاه خبری اسومس، نشست مشترک جامعه صنعت کفش ایران و اتحادیه کفاشان دست‌دوز تهران صبح روز سه‌شنبه ۱۱ شهریورماه با دو دستور جلسه امضای یادداشت تفاهم همکاری و برنامه‌ریزی برای روز ملی کفاش(صنفت کفش و چرم) در محل اتحادیه کفاشان دست‌دوز تهران برگزار شد.این دومین تفاهم‌نامه همکاری است که جامعه صنعت کفش ایران با تشکل‌های صنعتی و صنفی کفش امضا می‌کند و پس از این قرار است یادداشت تفاهم دیگری نیز با اتحادیه کفاشان و پستایی‌سازان تبریز امضا شود.موضوع این تفاهم‌نامه ایجاد امکان استفاده از توانایی سازمانی در مسیر شناسایی و رفع چالش‌های موجود صنعت کفش در سطح ملی، امکان استفاده از دانش و تجربه به‌روز اعضا از مسیر توانمندتر کردن ابزارهای نوین، همکاری در جهت ترغیب، ترویج و گفتمان‌سازی و به‌اشتراک‌گذاری تجربه کسب ‌وکارهای اعضای دو تشکل، همکاری درتعریف، اجرا و انعکاس پروژه‌های منتخب پژوهشی، همکاری در تعریف و برگزاری نشست‌های تخصصی، میزگردها و دوره‌های آموزشی، همکاری در برگزاری رویدادها و جشنواره‌ها و همکاری در تعیین خدمات مشاوره مورد نیاز در عرصه‌های گوناگون مرتبط با فعالیت‌ها مفاد هفت‌گانه این تفاهم‌نامه است.

احمد شیعه، رییس هیات‌مدیره اتحادیه کفاشان دست‌دوز تهران در این نشست با استقبال از همکاری و انسجام کاری تشکل‌ها، گفت: “شرط لازم برای انسجام و همکاری، ایجاد اعتماد و اطمینان میان تشکل‌هاست. اگر اعتماد و اطمینان حاصل شود همکاری در همه زمینه‌ها ضمانت پیدا می‌کند.”او با بیان این که حجم و اندازه فعالیت واحدهای صنعتی با واحدهای کارگاهی و صنفی تفاوت دارد و از همین منظر نیز مشکلاتشان نیز متفاوت است اما برخی خواسته‌ها و مشکلات میان واحدهای صنفی و صنعتی مشترک است. انتظار ما این است که نمایندگان تشکل‌ها در رایزنی با دولت منافع همه صنعت را ببینند و پیگیری کنند. هدف ما در اتحادیه کمک به باز نمودن گره اعضایمان است و حال که به هم خواهیم پیوست انتظارمان افزایش توانمان برای برون رفت از مشکلات مبتلابه است.

 

محمد عرب، رییس هیات‌مدیره جامعه صنعت کفش ایران نیز در این نشست مشترک با بیان این مطلب که نمی‌توان گفت مشکل واحدهای صنعتی، مشکل واحدهای صنفی نیست یا برعکس، افزود: “همه صنعت کفش از بزرگ و کوچک به هم وصل هستند و مشکلات و چالش‌های موجود مربوط به همه صنف است و باید همه مشکلات را با هم و با انسجام پیگیری کنیم. به طور مثال اگر اصناف با سازمان بیمه تامین اجتماعی و ماده 38 مشکلاتی دارند، واحدهای صنعتی نیز به گونه ای دیگر با این معظل در ارتباط هستند فقط وسعت و میزان آن متفاوت است.عرب این تعامل را به مثابه یک ارتش یاد کرد که در آن هم نیروی هوایی، هم دریایی و هم زمینی داریم و ادامه داد که ما جامعه صنعت کفش هستیم که در آن گروهی در صنف هستند، گروهی در فروش، گروهی در خرید هستند و لازمه حفظ این تعامل با هم بودنشان است. و خاطر نشان نمود که اگر واردکننده مواد مورد نیاز این صنعت نتواند وارادات انجام دهد ضررش را کف بازار خواهد داد و سپس مردم مجبور خواهند شد با قیمت بیشتری آن را تهیه نمایند. هدف ما اتحاد جمعمان در مواجه با مشکلات پیش رو و آینده است تا بتواند تابآوریمان را افزایش دهد و راه کارهای برون رفت و یا پیشگری از وجود صدمات آتی را کاهش دهد. او تصریح کرد: “وقتی صحبت از صادرات می‌کنیم رفع مشکل صادرات و ایجاد بستر رشد صادرات باعث می‌شود که بازار داخل برای فعالیت واحدهای کوچک باز شود.”عرب تصریح کرد: “مشکل اصلی همه صنعت امروز فروش است و اگر بتوانیم مشکل فروش را حل کنیم دیگر مشکلات صنعت کفش نیز حل می‌شود. هر تولیدکننده ابتدا باید به فروش فکر کند بعد سراغ تولید برود.” در هر صورت مشکلات جامعه صنعت کفش از کفاش که نقش نهایی را ایفا می کند تا واردکننده و صادرکننده، مربوط به ماست و ما باید برایش به صورت اجماع نگاه کل نگر داشته باشیم و با توانی که مورد نیاز است به دنبالش هستیم برای رفع مشکلات به صورت ادغام نیروی جمعی که حاصل دانش و تجاربمان خواهد بود اقدامات پیشگیرانه نماییم. 

علی لشگری، رییس کمیسیون آمار و مطالعات راهبردی جامعه صنعت کفش ایران نیز با اشاره با پنجاه ‌و یک چالش‌های صنعت کفش که در کارگروه ملی کفش ارائه شد، گفت: ” ما پنج بخش از مشکلات را همواره با خود یدک می کشیم که شامل:
 
• بخش اول مربوط به مشکلات اقتصاد کلان است.
• بخش دوم ناشی از درون بخشی و به عبارتی بوروکراسی دستگاه‌های دولتی است.
• بخش سوم مربوط به مشکلات مشترک بین واحدهای صنفی و صنعتی کفش زنجیره است.
• بخش چهارم مشکلات خاص واحدهای صنعتی بزرگ است.
• بخش پنجم مشکلات ناشی از واحدهای کوچک صنفی است که شامل:کمبود نقدینگی/ خرید مواد اولیه بالاتر از قیمت واسطه/ ضعف در زیرساخت های مدیریت ومالی/ضعف در مدیریت قیمت تمام شده برای فروشنده/ عدم امکان دریافت کارت بازرگانی توسط واحدهای خرد و کوچک/ آشنا نبودن با تغییر قوانین مالی و مالیاتی/ حضور اتباع غیر ایرانی به عنوان نیروی کار/ عدم استفاده از بازار سرمایه و تامین منابع مالی/ لزوم تفکیک واحدهای صنفی، تولیدی و توزیعی/ فقدان آمار و اطلاعات از ظرفیت اسمی واقعی و تعداد نیروهای شاغل/ مالیات بر ارزش افزوده صنوف/ عدم حمایت از بنگاه های صنفی کوچک و متوسط / وجود موانع در اخذ مجوزهای صنفی واحدهای غیر شناسنامه دارموارد فوق از پنجاه و یک موردی است که مربوط به واحدهای صنفی است.مواردی که به واحدهای صنعتی مربوط می شود عبارتند از:
 
• مشکلات تامین مواد اولیه از بورس
• چالش های مرتبط با ماده 38 سازمان تامین اجتماعی
• عدم اتصال به واحدهای خرد و کوچک خانگی و صنفی به واحدهای صنعتی و برندها
• از دست دادن بازارهای صادراتی به دلیل رفع تعهدات ارزی و رقابت با چین در بازارهای جهانی پاره ای مشکلات مشترک خواهد بود که عبارتند از:
• بالابودن هزینه تامین مالی
• کمبود مراکز آموزش نیروی انسانی
• مشکلات تامین نیروی انسانی ماهر
• طولانی بودن دوره برگشت سرمایه در فروش مدتی
• نیاز به ارتقاء فن آوری و به روز رسانی ماشین آلات
• تولید در مقیاس پایین و عدم صرفه اقتصادی
• ضعف امکانات و زیرساخت های لجستیک
• ضعف در فروش آنلاین• مشکلات مربوط به حضور در نمایشگاه های داخلی و بین المللی
• ضعف درارتباطات تشکلی و نهادهای بالادستیما نیاز به تمرکزی داریم که توانش حلش را در داخل مجموعه خودمان داریم و برای مورد اول و دوم از پنج مورد اصلی، تنها کاری که می توان نمود پی گیری شفاهی و مکتوب و حضور خردمندانه مبتنی بر دانش در نشست های موضوعی با مسئولین امر خواهد بود. توان ما باید در مدار شناسایی چالش‌های اصلی و اثرگذار صنعت و رفع آن‌ها به صورت اجماع نیروهای صنعت باشد.”
 
لشکری در ادامه نیز افزود، ما در فروردین ماه سال جاری و در 184مین نشست هیئت مدیره که مصادف بود با ششمین نشست دوره همی اعضای زنجیره چرم، کیف، کفش و صنایع وابسته، هدف‌گذاری جامعه صنعت کفش ایران را بر رشد صادرات و تقویت برندینگ در صنعت کفش بنا نهادیم و گفت: “طبیعتا واحدهای کوچک امکان صادرات و هزینه برای برندینگ ندارند باید واحدهای خرد را به واحدهای متوسط و بزرگ وصل کنیم تا از طریق آن‌ها بتوانند کارهای بازاریابی و صادرات را انجام دهند و رشد کنند و این تجربه ارزشمند را در گذشته داشته‌ایم.” چنان چه مسیر صادرات هموار گردد به طور حتم بازار داخلی برای سایرین نیز باز خواهد شد و موجب رونق همگان را فراهم خواهد نمود.ایشان اشاره نمود که، جامعه مدیران و متخصصین صنعت کفش و اتحادیه صنف کفاشان دست دوز در دو کانون حضور مشترک دارند، یکی اتاق فکر صمت اتاق بازرگانی صنایع، معادن و کشاورزی تهران و دیگری کارگروه ملی کفش است. امیدوارم تعاملات ما منبعد بتواند فرصت گفت و گو با مسئولین را هدایت نموده و به سمت موضوعات قابل حل رهنمون سازد و خاطر نشان نمود که هدف ما از برگزاری این نشست که با کمک دبیر خوش فکرمان صورت گرفت، اجماع شما بزرگواران که بخشی از خبرگان و نخبگان و عضو دو تشکل هستید برای انجام اموریست که بتواند رشد و توسعه همگان را فراهم نمایند و تا زمانی که این تفاهم نامه و اعضای آن در مسیر توسعه صنعت کفش ایران باشند همواره در کنارشان خواهیم ماند.لشگری در پایان با اشاره به کاهش صادرات در سه‌ماهه اول سال به میزان منفی ۴۰ درصد نسبت به زمان مشابه در سال گذشته گفت: “خوشبختانه وضعیت صادرات کمی بهبود پیدا کرده و آمار صادرات در چهارماه اول سال نسبت به مدت مشابه در سال گذشته منفی ۲۱ درصد کاهشی بوده است محمد اسکندری عضو هیات‌مدیره اتحادیه کفاشان دست‌دوز تهران با اشاره به آمارهای صادرات گفت: “از آن جایی که ذات کار چرک تیراژ نیست، متاسفانه کفش چرم جایگاه اندکی در صادرات کفش دارد و بیشتر صادرات کفش مربوط به کفش‌های ماشینی و ورزشی است.”

 

علی‌اکبر اخوت، نائب‌رییس جامعه صنعت کفش ایران با تاکید بر مشکل فروش گفت: “همه مشکل صنعت کفش را تنها در فروش نبینیم و باید به مشکلات بخش‌های دیگر همچون تولید و تامین مواد اولیه که موجب افزایش قیمت تمام‌شده می‌شود توجه کرد.”او افزود: ما در این تفاهم‌نامه باید به دستاورد آن توجه داشته باشیم و بدانیم از هر مطالبه‌ای دنبال چه دستاوردی می‌خواهیم باشیم.”

 

وحید روانپرور، نائب‌رییس اتحادیه کفاشان دست‌دوز تهران در این نشست گفت: “باید روی چالش‌ها مطالعه کنیم. امکان رفع برخی از چالش‌ها به دست ما نیست و باید سراغ قانون‌گذاران برویم. ما باید برای شناسایی راه گذر از چالش‌ها، مشاوران حقوقی و کارشناسان خبره داشته باشیم.”

 

داود امیراحمدی، دبیر جامعه صنعت کفش ایران در ابتدا با مثالی این گونه صحبت را آغاز نمود که، هر یک از انگشتان یک دست را اگر به مثابه یک تشکل در صنعت کفش تشبیه نمایم، هر انگشت توانایی و هنر انجام اموری را در خود دارد اما نمی تواند به تنهایی از یک بطری آب که رسالتش رفع تشنگی است بهره جوید و چاره کار در اراده و به هم پیوستگی، انسجام و اتحاد انگشتان برای برداشتن بطری آب و باز نمودن درب آن و رفع مشکل تشنگی است. ما برای حل مشکلات باید هم چون انگشتان یک دست متحد شده و بتوانیم با مطالعه عمیق مبتنی بر پژوهش و ارائه آمارهای مستند و قابل اتکا، استعانت از خداوند متعال، یاری یک دیگر و با بیانی شیوا به مسئولینی که در طول زمان ثابت نموده نسبت به مسائل و مشکلات صنعت علی الخصوص صنعت کفش ناآشنا و بیگانه بوده تصمیم درست بسازیم و مشاوره دهیم تا تصمیم درست را بگیرند چرا که “تصمیم‌سازی باید از سوی تشکل‌ها صورت گیرد و تصمیم گیری توسط آنان.”او با اشاره به مفاد تفاهم‌نامه، گفت: “برای اجرای مفاد تفاهم‌نامه و براساس چالش ها و اولویت های تعیین شده نیاز به کارگروه‌های تخصصی مشترک داریم که در آن نه تولید کنندگان و صاحبان صنعت ( به دلیل مشغله و مشکلات عدیده در سازمان هایشان) بلکه نمایندگان آنان که توانایی لازم (دانش و قدرت مذاکره و هنر ارتباط موثر) را در خود نهادینه نموده اند، دور هم جمع شوند و با عدله قابل اتکا که حاصل مطالعه و پژوهش جمع خواهد بود، بتوانند در نشست با مسئولین مسیر رشد و توسعه همگان را بیان نموده و با ممارست در پی گیری امور به نتایج مثبت مورد نظر دست یابند.به نظر این جانب و در حال حاضر یکی از موضوعات مهم برای اجماع در این تفاهم نامه، پی گیری قوانینی است که فرق توان زنجیره صنعت کفش را با سایر صنایع در نظر نمی گیرد و بدون توجه به موضوعات و مشکلات که ناشی از عدم شناخت و ناآگاهیست قانونی تصویت می نماید که موجبات تعطیلی صنایع را فراهم می نماید. مقایسه صنایع بزرگ در همه امور با سایر صنایع از لحاظ اندازه، میزان تولید، وسعت جغرافیا، صادرات، واردات، درآمد، تعداد نیروی کار و … و در نهایت تصویب قانونی غیر منعطف و بدون توجه به توان و پایداری آنان که شامل همگان بشود، نتایجش همانی خواهد بود که امروز شاهد آن هستیم.ما در وفاق جدید به دنبال اموری مشترک و یافتن روش های نوین برون رون از چالش که به نظر جمع رسیده و مورد توافق باشد هستیم تا در نشست هایی که با مسئولین تصمیم گیر خواهیم داشت حضور یافته و کمک نماییم تا به موضوعات ومسایل در شان صنعت رسیدگی شود و در پایان هر شش‌ماه گزارش دستاورد تعاملات صورت گرفته و نتایج آن به اعضا ارایه شود.”

موضوع بعدی نشست گفت و گو در خصوص 25 شهریور روز ملی کفاش و برگزاری هفته صنعت کفش و چرم بود.در خصوص روز ملی صنعت کفش و ارزش گذاری این روز در سطح ملی و میزان توجه به آن در استان های صاحب برند صنعت کفش در کشور نظرات اعضا در نشست مطرح گردید که اهم موضوعات در خصوص حمایت از کلیه صنعگران این صنعت و یادآوری زحمات متقبل شده کارگران، سرمایه گذاران و صاحبان این صنعت در اندازه و توانشان در پایداری این صنعت ریشه دار بود.نتایج گفت و گو بدان جا هدایت گردید که در شرایط کنونی، با طراحی و چاپ پوستر همراه با شعاری که بتواند مفهوم را منتقل نموده و گویای این روز باشد، هفته صنعت کفش ( 25 الی 31 شهریور ) را به دست اندرکاران صنعت چرم و کفش تبریک گفته و از این طریق بتوان نسبت به تصویری سازی اذهان جامعه پرداخت.در نهایت رای دو نهاد حاضر بر موضوع بدان جا نهایی شد که در باغ سپهسالار جشنواره یک روزه کفش و چرم با حضور رسانه های عمومی در یکی از روزهای هفته کفش و چرم برگزار شود و هم چنین از کسبه خواسته شود تا پوسترهای تهیه شده را در معرض دید همگان قرار دهند و هرگونه که صلاح می دانند نسبت به آیین برگزاری در هفته منتهی به مهرماه و بازگشایی مدارس اقدام نمایند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به دنیای حرفه‌ای صنعت کفش خوش آمدید

خوش حالیم که این جا هستید ما در مسیر رشد و تحول زنجیره ارزش مان که شامل چرم، کفش، کیف و صنایع وابسته آن است، نیازمندهمراهی متخصصینی چون شما هستیم. با درج اطلاعات خود بخشی از این مسیر باشید.