به گزارش پایگاه خبری صنعت کفش (اسومس)، سعید راستی از تولید کنندگان کفش ماشینی در استان قم در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: در حوزه تولید، فعالیتهای اقتصادی عمدتاً به سه بخش اصلی تقسیم میشوند که شامل زیرساخت (احداث سوله و تجهیز کارگاهها)، تکنولوژی (ماشینآلات و فناوریهای مورد نیاز)، و مواد اولیه است.
وی ادامه داد: با توجه به نوسانات گسترده در اقتصاد، از جمله نوسانات بازار بورس و نرخ ارز، دو بخش زیرساخت و تکنولوژی معمولاً در اولویت قرار نمیگیرند، چرا که هزینههای آنها بسیار بالا و مستلزم سرمایهگذاری بلندمدت است. در نتیجه، تمرکز اصلی تولیدکنندگان به ناچار بر روی بخش سوم، یعنی مواد اولیه، معطوف میشود، این مسئله یک چالش اساسی ایجاد میکند، زیرا تخصیص منابع مالی صرفاً به تأمین مواد اولیه، امکان توسعه زیرساختها و ارتقای فناوری را از بین میبرد.
راستی تصریح کرد: یکی از بزرگترین مشکلات در قراردادهای بین المللی، نوسانات قیمت هاست که باعث میشود بخش عمدهای از درآمد حاصل از تولید، صرف خرید مواد اولیه شود و دیگر منابعی برای بهبود زیرساختها یا بهروزرسانی تکنولوژی باقی نماند؛ این مسئله، چرخه معیوبی ایجاد میکند که در آن صنعتگران مجبورند مدام درگیر تأمین مواد باشند، بدون آنکه بتوانند به فکر توسعه پایدار باشند.
وی افزود: در چنین شرایطی، بزرگترین دغدغه برای رشد کسب وکار، مسئله فروش است. جالب اینجاست که فرآیند تولید تنها ۳۰ درصد از چرخه کار را تشکیل میدهد، در حالی که مابقی آن به بازاریابی، فروش و رقابت در بازار اختصاص دارد.
این تولید کننده با بیان اینکه در این میان، رقبایی وجود دارند که با استفاده از مواد اولیه بیکیفیت، محصولات خود را با قیمت پایینتر عرضه میکنند، گفت: متأسفانه هیچ نهاد نظارتی جدی بر عملکرد این تولیدکنندگان وجود ندارد و همین موضوع باعث میشود نه تنها کیفیت محصولات داخلی کاهش یابد، بلکه منابع ارزشمند کشور، از جمله نیروی کار، سرمایه و مواد خام، به شکل نادرستی مصرف شود. این رقابت ناسالم، بازار را به سمتی میبرد که تولیدکنندگان متعهد مجبورند یا قیمت خود را کاهش دهند که به معنای افت کیفیت است یا با کاهش فروش مواجه شوند.
وی با بیان اینکه بانکها به جای حمایت از صنعت، به نوعی رقیب آن تبدیل شدهاند، بیان کرد: سرمایه گذارانی که مبالغ قابل توجهی در اختیار دارند، ترجیح میدهند پول خود را در بانکها سپرده گذاری کنند تا با دریافت سود ماهانه، بدون دردسر درآمد کسب کنند. این در حالی است که اگر همین سرمایهها به سمت صنعت هدایت میشد، میتوانست چرخه تولید را تقویت کند و اشتغالزایی بیشتری ایجاد کند
حمایتهای عملی؛ بستر توسعه پایدار تولید داخلی
راستی ادامه داد: اما شرایط فعلی به گونهای است که حتی دریافت وامهای صنعتی نیز با دشواریهای فراوانی همراه است و تولیدکنندگان مجبورند برای اخذ تسهیلات، فرآیندهای طولانی و طاقت فرسایی را طی کنند.
این تولید کننده اعلام کرد: در این میان، حمایت دولت از صنایع کافی نیست، در حالی که دولت میتواند با اقدامات ساده اما مؤثر، بخش تولید را تقویت کند، برای مثال، تسهیل در صدور مجوزها و کاهش بروکراسی اداری میتواند کمک بزرگی به صنعتگران باشد.
وی افزود: مشکلات زیرساختی مانند تأمین آب، برق و گاز، یکی از موانع اصلی توسعه محسوب میشود، برای حل این مشکلات، تولیدکنندگان مجبورند پروسههای طولانی و پرهزینهای را طی کنند که زمان و انرژی زیادی از آنها میگیرد.
راستی در پایان اضافه کرد: انتظار داریم دولت نگاه ویژهای به صنعت داشته باشد و با حمایتهای عملی، زمینه را برای توسعه پایدار تولید داخلی فراهم کند. در غیر این صورت، ادامه این روند به تضعیف هرچه بیشتر صنعت و از دست رفتن فرصتهای اقتصادی منجر خواهد شد